این تصمیم با هدف کمک به شهرها و مناطق کوچک‌تر کانادا برای جذب و حفظ نیروی کار ماهر اتخاذ شده است. برنامه جدید مسیر دریافت اقامت دائم را برای نیروی کار متخصص و فارغ‌التحصیلان بین‌المللی که بتوانند نیازهای شغلی جوامع مشارکت‌کننده را تأمین کنند، فراهم می‌کند.
طبق اعلام دولت کانادا، انتظار می‌رود ۱۴ جامعه‌ای که در برنامه آزمایشی فعلی حضور دارند، مشارکت خود را در برنامه دائمی ادامه دهند. دولت همچنین قصد دارد در آینده مناطق بیشتری را به این مسیر مهاجرتی اضافه کند.
برنامه دائمی مهاجرت روستایی کانادا از چه زمانی اجرا می‌شود؟
برنامه جدید از اول ژانویه ۲۰۲۷ آغاز خواهد شد و جایگزین برنامه آزمایشی RCIP می‌شود که فعالیت خود را در ژانویه ۲۰۲۵ آغاز کرده بود.
این اقدام ادامه سیاست مهاجرت منطقه‌ای کاناداست که پیش‌تر از طریق برنامه آزمایشی مهاجرت به مناطق روستایی و شمالی (Rural and Northern Immigration Pilot – RNIP) در فاصله سال‌های ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۴ اجرا شده بود.
تبدیل این مسیر به یک برنامه دائمی، امکان برنامه‌ریزی بلندمدت‌تر را برای جوامع و کارفرمایان فراهم می‌کند؛ به‌ویژه در مناطقی که کاهش جمعیت، افزایش میانگین سن نیروی کار و کمبود نیروی متخصص بر فعالیت‌های اقتصادی و ارائه خدمات تأثیر گذاشته است.
شرایط متقاضیان مهاجرت از طریق برنامه جدید
برنامه مهاجرت روستایی بر پایه نیاز واقعی بازار کار محلی اجرا می‌شود. به همین دلیل، داشتن پیشنهاد شغلی از هر کارفرمایی در یک شهر کوچک کانادا برای استفاده از این مسیر کافی نیست.
متقاضیان باید شرایط اصلی برنامه را داشته باشند، از جمله:
- دریافت پیشنهاد شغلی معتبر از کارفرمای مورد تأیید یکی از جوامع مشارکت‌کننده
- دریافت توصیه‌نامه معتبر از جامعه مربوطه
- داشتن سابقه کار مرتبط مطابق شرایط برنامه، مگر در موارد مشمول معافیت
- ارائه مدرک زبان معتبر و کسب حداقل نمره موردنیاز
- داشتن مدرک تحصیلی قابل قبول یا معادل معتبر آن
- اثبات تمکن مالی موردنیاز، در صورت شمول این شرط
- قصد کار و سکونت در جامعه مشارکت‌کننده
یکی از ویژگی‌های اصلی این برنامه، نقش مستقیم جوامع محلی در تعیین مشاغل و بخش‌های اقتصادی موردنیاز است. بنابراین، ممکن است شغلی در یک جامعه در فهرست اولویت‌ها قرار داشته باشد، اما در جامعه دیگری واجد شرایط نباشد.
وضعیت متقاضیان برنامه آزمایشی فعلی چه خواهد شد؟
بر اساس راهنمای رسمی IRCC، برنامه آزمایشی RCIP از اول ژانویه ۲۰۲۷ بسته می‌شود؛ بااین‌حال، بسته شدن این برنامه به معنای توقف رسیدگی به پرونده‌های قبلی نیست.
متقاضیانی که توصیه‌نامه جامعه آنها در تاریخ ۳۱ دسامبر ۲۰۲۶ یا پیش از آن صادر شده باشد، می‌توانند پیش از پایان اعتبار توصیه‌نامه، درخواست اقامت دائم خود را مطابق مقررات برنامه آزمایشی ارائه کنند.
همچنین IRCC رسیدگی به درخواست‌هایی را که پیش از این دریافت کرده است، ادامه خواهد داد.
متقاضیانی که از اول ژانویه ۲۰۲۷ توصیه‌نامه دریافت می‌کنند، باید مطابق شرایط و بسته درخواست مربوط به برنامه دائمی جدید اقدام کنند.
۱۴ جامعه مشارکت‌کننده در برنامه مهاجرت روستایی کانادا
وزارت مهاجرت کانادا اعلام کرده است که انتظار می‌رود ۱۴ جامعه حاضر در برنامه آزمایشی، در برنامه دائمی نیز مشارکت داشته باشند. این جوامع در شش استان کانادا قرار دارند:
- پیکتو کانتی (Pictou County)، نوا اسکوشیا
- نورث بی (North Bay)، انتاریو
- سادبری (Sudbury)، انتاریو
- تیمینز (Timmins)، انتاریو
- سولت سنت ماری (Sault Ste. Marie)، انتاریو
- تاندر بی (Thunder Bay)، انتاریو
- استاینباخ (Steinbach)، منیتوبا
- آلتونا/راینلند (Altona/Rhineland)، منیتوبا
- براندون (Brandon)، منیتوبا
- موس جاو (Moose Jaw)، ساسکاچوان
- کلارشلم (Claresholm)، آلبرتا
- وست کوتنی (West Kootenay)، بریتیش کلمبیا
- نورث اوکناگان شوسواپ (North Okanagan Shuswap)، بریتیش کلمبیا
- پیس لیارد (Peace Liard)، بریتیش کلمبیا
دولت کانادا برنامه گسترش این مسیر به جوامع جدید را نیز در نظر دارد، اما هنوز فهرست مناطق جدید یا زمان دقیق توسعه برنامه را اعلام نکرده است.
چه مناطقی می‌توانند در برنامه مهاجرت روستایی شرکت کنند؟
گزارش تکمیلی وزارت مهاجرت کانادا که هم‌زمان با اعلام دائمی شدن برنامه منتشر شده، معیارهای انتخاب جوامع در مرحله آزمایشی را تشریح کرده است.
بر اساس این گزارش، جوامع در مرحله اولیه با توجه به سه عامل اصلی ارزیابی شده‌اند:
- نیاز اقتصادی: وجود کمبود نیروی کار، فرصت‌های شغلی که امکان تأمین آنها از میان شهروندان یا دارندگان اقامت دائم وجود ندارد و برخورداری از ظرفیت رشد اقتصادی.
- ظرفیت اسکان و حمایت از تازه‌واردان: دسترسی به مسکن، خدمات درمانی، مراکز آموزشی و سازمان‌های ارائه‌دهنده خدمات استقرار مهاجران.
- توانایی اجرایی و مدیریتی: وجود منابع مالی مناسب و سابقه اجرای برنامه‌های چندساله یا طرح‌های مرتبط با جذب و حفظ مهاجران.
در چارچوب اعلام‌شده برای ابراز علاقه‌مندی جوامع، یک منطقه باید جمعیتی کمتر از ۲۰۰ هزار نفر داشته باشد و امتیاز آن در شاخص دورافتادگی اداره آمار کانادا (Index of Remoteness) دست‌کم ۰٫۲۰ باشد.
البته این معیارها مربوط به انتخاب جوامع هستند و نباید با شرایط واجد صلاحیت بودن متقاضیان اقامت دائم اشتباه گرفته شوند. IRCC اعلام کرده است که معیارهای انتخاب جوامع جدید در مرحله توسعه آینده، بعداً منتشر خواهد شد.
نقش کارفرمایان و جوامع محلی در برنامه دائمی
برنامه جدید همچنان بر همکاری میان کارفرمایان، سازمان‌های توسعه اقتصادی محلی و وزارت مهاجرت کانادا متکی خواهد بود.
در این ساختار، هر جامعه مشارکت‌کننده بخش‌های اقتصادی و مشاغل موردنیاز خود را مشخص می‌کند. سپس کارفرمایانی که شرایط لازم را داشته باشند، توسط همان جامعه ارزیابی و تأیید می‌شوند.
بر اساس توضیحات تکمیلی IRCC، سه محور اصلی در اجرای برنامه دائمی مورد توجه قرار گرفته است:
- تعیین اولویت‌های شغلی در سطح محلی: جوامع بر اساس نیاز بازار کار و برنامه‌های توسعه اقتصادی خود، بخش‌ها و مشاغل اولویت‌دار را مشخص خواهند کرد.
- تأیید رسمی کارفرمایان: تنها کارفرمایان تأییدشده در بخش‌های اقتصادی اولویت‌دار می‌توانند از این مسیر برای جذب نیروی کار استفاده کنند.
- افزایش نظارت بر کارفرمایان: آموزش اجباری کارفرمایان، نظارت بر اجرای تعهدات و ارائه گزارش‌های منظم از جمله سازوکارهای پیش‌بینی‌شده برای حفظ یکپارچگی برنامه است.
در نتیجه، حتی اگر متقاضی شرایط عمومی مهاجرت را داشته باشد، دریافت پیشنهاد شغلی از کارفرمایی که مورد تأیید جامعه نیست یا شغل پیشنهادی او در فهرست اولویت‌های مربوطه قرار ندارد، لزوماً امکان استفاده از این برنامه را فراهم نمی‌کند.
ظرفیت پذیرش برنامه مهاجرت روستایی در سال‌های ۲۰۲۷ تا ۲۰۲۹
بر اساس برنامه سطوح مهاجرتی کانادا برای سال‌های ۲۰۲۷ تا ۲۰۲۹، دولت فدرال ظرفیت مشخصی را برای پذیرش اقامت دائم از طریق برنامه مهاجرت روستایی در نظر گرفته است.
| سال | هدف پذیرش اقامت دائم | بازه پیش‌بینی‌شده |
|---|---|---|
| ۲۰۲۷ | ۵٬۵۰۰ نفر | ۴٬۰۰۰ تا ۶٬۵۰۰ نفر |
| ۲۰۲۸ | ۶٬۰۰۰ نفر | ۵٬۰۰۰ تا ۷٬۰۰۰ نفر |
| ۲۰۲۹ | ۶٬۵۰۰ نفر | ۴٬۰۰۰ تا ۷٬۰۰۰ نفر |
این ارقام به تعداد پذیرش‌های اقامت دائم مربوط هستند و نباید با تعداد پیشنهادهای شغلی یا توصیه‌نامه‌های صادرشده اشتباه گرفته شوند.
نکته مهم این است که ظرفیت‌های اعلام‌شده فقط به درخواست‌های جدید برنامه دائمی اختصاص ندارند؛ بلکه پذیرش پرونده‌های باقی‌مانده از برنامه آزمایشی RCIP و برنامه قدیمی RNIP نیز در همین ارقام محاسبه می‌شود.
همچنین اهداف سال‌های ۲۰۲۸ و ۲۰۲۹ قطعی نیستند و ممکن است در برنامه‌های مهاجرتی سالانه آینده بازنگری شوند.
آمار اجرای برنامه‌های مهاجرت روستایی در کانادا
وزارت مهاجرت کانادا برای توضیح نتایج برنامه‌های منطقه‌ای، آمار مربوط به مشارکت کارفرمایان و پذیرش مهاجران را نیز منتشر کرده است.
از ژانویه ۲۰۲۵ تا اوت ۲۰۲۶، جوامع حاضر در برنامه آزمایشی RCIP بیش از ۱٬۹۵۰ کارفرما را ارزیابی و تأیید کرده‌اند. این کارفرمایان در مجموع بیش از ۴٬۷۰۰ پیشنهاد شغلی و توصیه‌نامه اجتماعی صادر کرده‌اند.
در برنامه قدیمی مهاجرت به مناطق روستایی و شمالی (RNIP) نیز بیش از ۲٬۸۰۰ کارفرما مشارکت داشتند و بیش از ۱۲٬۵۰۰ متقاضی و اعضای خانواده‌های آنان موفق به دریافت اقامت دائم و ورود به جوامع روستایی و کوچک‌تر کانادا شدند.
به گفته IRCC، نتایج اولیه برنامه آزمایشی جدید نشان می‌دهد که مهاجران در سال‌های ۲۰۲۵ و ۲۰۲۶ در تأمین نیروی کار موردنیاز بخش‌هایی مانند خدمات درمانی، آموزش، فروش و خدمات نقش داشته‌اند.
دائمی شدن برنامه مهاجرت روستایی چه اهمیتی دارد؟
تفاوت اصلی تصمیم جدید با اجرای یک برنامه آزمایشی، ایجاد یک چارچوب مهاجرتی پایدارتر برای جوامع کوچک و کارفرمایان محلی است.
بااین‌حال، دائمی شدن برنامه به معنای پذیرش بدون محدودیت متقاضیان یا تضمین دریافت اقامت دائم نیست. استفاده از این مسیر همچنان به نیازهای واقعی بازار کار، تأیید کارفرما، دریافت توصیه‌نامه جامعه و احراز شرایط مهاجرتی بستگی خواهد داشت.
برای متقاضیان، انتخاب جامعه مناسب و بررسی فهرست کارفرمایان و مشاغل اولویت‌دار اهمیت زیادی دارد. از سوی دیگر، برای کارفرمایان مناطق روستایی، این برنامه می‌تواند مسیر مشخص‌تری برای استخدام و حفظ نیروی کاری فراهم کند که امکان تأمین آن در بازار کار محلی وجود ندارد.
بر اساس اطلاعیه ۹ نوامبر ۲۰۲۶، جزئیات مربوط به گسترش برنامه به مناطق جدید در اطلاعیه‌های بعدی دولت کانادا منتشر خواهد شد.
منابع: اطلاعیه رسمی IRCC | گزارش تکمیلی برنامه | برنامه سطوح مهاجرتی ۲۰۲۷ تا ۲۰۲۹