دولت کانادا در برنامه جدید مهاجرتی سال‌های ۲۰۲۷ تا ۲۰۲۹، ظرفیت پذیرش اقامت دائم را سالانه ۳۸۰ هزار نفر و ظرفیت ورودهای جدید اقامت موقت را سالانه ۳۷۰ هزار نفر تعیین کرده است. در این برنامه، ظرفیت مهاجرت تجاری کانادا فدرال، شامل استارتاپ و خوداشتغالی، برای سال های ۲۰۲۷ الی ۲۰۲۹ برابر با ۵٬۲۲۵ نفر هدف گذاری شده و هم زمان، سالانه ۱۷۰ هزار ورود جدید تحت برنامه جابه‌جایی بین‌المللی (International Mobility Program – IMP) پیش‌بینی شده است.
مجوزهای کار تجاری مانند ویزای کارآفرینی C11 و انتقال درون‌شرکتی (Intra-Company Transfer – ICT) نیز در چارچوب برنامه IMP قرار می‌گیرند؛ هرچند سهمیه مستقلی برای این دو مسیر در جدول رسمی منتشر نشده است.
در کنار این ظرفیت‌ها، اداره مهاجرت کانادا (IRCC) از اقدام موقت دیگری برای سال ۲۰۲۷ خبر داده که امکان اعطای اقامت دائم به حداکثر ۱۰۰ هزار نفر از کارکنان حاضر در کانادا و خانواده‌های همراه آنان را فراهم می‌کند. پرونده‌های موجود در برنامه‌های ویزای استارتاپ و خوداشتغالی فدرال نیز صراحتاً در میان گروه‌هایی قرار گرفته‌اند که ممکن است از این اقدام بهره‌مند شوند.
برای درک تأثیر این تصمیم‌ها بر متقاضیان مهاجرت تجاری، باید میان ظرفیت ورود با مجوز کار، پذیرش اقامت دائم و ظرفیت فوق‌العاده سال ۲۰۲۷ تفاوت قائل شد.
ظرفیت مهاجرت تجاری کانادا در استارتاپ و خوداشتغالی کانادا
مطابق جدول رسمی برنامه سطوح مهاجرت کانادا (2027–2029 Immigration Levels Plan)، ظرفیت پذیرش اقامت دائم در گروه مهاجرت تجاری فدرال (Federal Business) به شرح زیر تعیین شده است:
| سال | هدف پذیرش | حداقل بازه | حداکثر بازه |
|---|---|---|---|
| ۲۰۲۷ | ۱٬۵۰۰ نفر | ۵۰۰ | ۵٬۰۰۰ |
| ۲۰۲۸ | ۲٬۷۲۵ نفر | ۱٬۵۰۰ | ۳٬۵۰۰ |
| ۲۰۲۹ | ۱٬۰۰۰ نفر | ۵۰۰ | ۲٬۰۰۰ |
در توضیح رسمی جدول تصریح شده است که گروه Federal Business شامل پذیرش اقامت دائم از طریق دو برنامه استارتاپ (Start-up Visa Program) و خوداشتغالی فدرال (Self-Employed Persons Program) است.
بنابراین، ارقام اعلام‌شده ظرفیت مشترک این دو برنامه هستند و نباید آن‌ها را سهمیه اختصاصی ویزای استارتاپ تلقی کرد. این آمار همچنین مربوط به تعداد افرادی است که برای اقامت دائم پذیرفته می‌شوند، نه تعداد درخواست‌های جدید یا متقاضیان اصلی.
مجموع اهداف پذیرش مهاجرت تجاری فدرال در این سه سال برابر با ۵٬۲۲۵ نفر است. البته ارقام سال‌های ۲۰۲۸ و ۲۰۲۹ اهداف برنامه‌ریزی‌شده هستند و امکان بازنگری در آن‌ها وجود دارد.
ظرفیت اقامت موقت و مجوزهای کار کانادا
در بخش اقامت موقت برنامه جدید، دولت کانادا هدف سالانه ۳۷۰ هزار ورود جدید را برای هر سه سال تعیین کرده است.
از این تعداد، ۲۲۰ هزار نفر در گروه کارکنان خارجی و ۱۵۰ هزار نفر در گروه دانشجویان بین‌المللی قرار می‌گیرند.
جدول رسمی ظرفیت‌های اقامت موقت به شرح زیر است:
| گروه اقامت موقت | ۲۰۲۷ | ۲۰۲۸ | ۲۰۲۹ |
|---|---|---|---|
| مجموع ورودهای جدید | ۳۷۰٬۰۰۰ | ۳۷۰٬۰۰۰ | ۳۷۰٬۰۰۰ |
| مجموع کارکنان خارجی | ۲۲۰٬۰۰۰ | ۲۲۰٬۰۰۰ | ۲۲۰٬۰۰۰ |
| برنامه IMP | ۱۷۰٬۰۰۰ | ۱۷۰٬۰۰۰ | ۱۷۰٬۰۰۰ |
| برنامه TFWP | ۵۰٬۰۰۰ | ۵۰٬۰۰۰ | ۵۰٬۰۰۰ |
| دانشجویان بین‌المللی | ۱۵۰٬۰۰۰ | ۱۵۰٬۰۰۰ | ۱۵۰٬۰۰۰ |
برای مجموع ورودهای جدید اقامت موقت، بازه سالانه ۳۵۵ هزار تا ۳۸۵ هزار نفر نیز پیش‌بینی شده است.
بر این اساس، مجموع اهداف سه‌ساله شامل یک میلیون و ۱۱۰ هزار ورود جدید اقامت موقت است که ۶۶۰ هزار مورد آن به کارکنان خارجی اختصاص دارد.
ظرفیت ۱۷۰ هزار نفری برنامه IMP چه معنایی دارد؟
برنامه جابه‌جایی بین‌المللی (International Mobility Program – IMP) مجموعه‌ای از مسیرهای صدور مجوز کار بدون نیاز به ارزیابی تأثیر بر بازار کار کانادا (LMIA) را در بر می‌گیرد.
این برنامه شامل گروه‌های مختلفی از کارکنان خارجی است؛ از جمله افرادی که براساس توافق‌نامه‌های بین‌المللی، معافیت‌های اقتصادی یا سایر مقررات مرتبط، واجد شرایط دریافت مجوز کار بدون LMIA هستند.
مجوز کار کارآفرینان تحت کد C11 و انتقال درون‌شرکتی ICT نیز از مسیرهای مرتبط با این برنامه محسوب می‌شوند.
با این حال، ظرفیت سالانه ۱۷۰ هزار نفری برای مجموع ورودهای جدید مشمول اهداف IMP تعیین شده و سهم مستقلی برای C11، ICT یا سایر زیرگروه‌های تجاری اعلام نشده است.
نکته مهم دیگر آن است که این ظرفیت شامل تمام درخواست‌های مجوز کار یا تمدید آن‌ها نمی‌شود. مطابق توضیحات رسمی IRCC، درخواست‌های مجوز کار از داخل کانادا، تمدید وضعیت، مجوزهای کار پس از فارغ‌التحصیلی (PGWP) و برخی مسیرهای کوتاه‌مدت یا فصلی از محاسبات جدول ورودهای جدید مستثنا هستند.
بنابراین، رقم ۱۷۰ هزار نفر را نباید معادل تعداد کل مجوزهای کار صادرشده در برنامه IMP یا ظرفیت اختصاصی ورود صاحبان کسب‌وکار به کانادا دانست.
وضعیت مجوزهای کار تجاری C11 و ICT
برنامه IMP برای بسیاری از صاحبان کسب‌وکار، کارآفرینان، مدیران و شرکت‌هایی که قصد توسعه فعالیت تجاری خود در کانادا را دارند، اهمیت دارد.
در مسیر C11، متقاضی باید شرایط معافیت مربوط را احراز کند و نشان دهد که فعالیت تجاری پیشنهادی او می‌تواند منافع اقتصادی، اجتماعی یا فرهنگی قابل توجهی برای کانادا ایجاد کند.
در مسیر ICT نیز انتقال کارکنان واجد شرایط در چارچوب روابط شرکتی و شرایط قانونی مربوط بررسی می‌شود.
تعیین ظرفیت ثابت ۱۷۰ هزار نفری برای IMP نشان می‌دهد که دولت همچنان ورود کارکنان خارجی از طریق مسیرهای معاف از LMIA را در برنامه سه‌ساله خود پیش‌بینی کرده است.
با این حال، این ظرفیت به معنای افزایش سهم پذیرش C11 یا ICT نیست و نمی‌توان از جدول منتشرشده نتیجه گرفت که شرایط دریافت این دو مجوز آسان‌تر شده یا تعداد بیشتری از درخواست‌های تجاری الزاماً پذیرفته خواهند شد.
آیا مجوزهای کار C11 و ICT به اقامت دائم منتهی می‌شوند؟
مجوز کار C11 یا ICT به‌خودی‌خود مسیر مستقیم و تضمین‌شده‌ای برای دریافت اقامت دائم کانادا ایجاد نمی‌کند.
با این وجود، برخی دارندگان این مجوزها ممکن است براساس سابقه کار، مهارت‌های زبانی، تحصیلات، نوع فعالیت شغلی و شرایط برنامه‌های مهاجرتی، واجد شرایط درخواست اقامت دائم از طریق اکسپرس انتری یا برنامه‌های نامزدی استانی باشند.
در مورد دارندگان C11، باید توجه داشت که سابقه فعالیت در کسب‌وکار متعلق به متقاضی، لزوماً سابقه کار واجد شرایط برای برنامه تجربه کانادایی (Canadian Experience Class) محسوب نمی‌شود. مقررات این برنامه اصولاً سابقه کار خوداشتغالی در کانادا را از محاسبه حداقل سابقه کار لازم مستثنا می‌کند، مگر در برنامه های تعریف شده دولت کانادا مانند اقامت مدیران ارشد از طریق اکسپرس انتری.
در مورد ICT نیز داشتن مجوز کار و اشتغال در کانادا به‌تنهایی تضمین‌کننده احراز شرایط اقامت دائم نیست. نوع شغل، رابطه استخدامی و سایر شرایط برنامه مهاجرتی انتخاب‌شده باید به‌طور مستقل بررسی شوند.
وضعیت برنامه استارتاپ و خوداشتغالی کانادا
تعیین ظرفیت پذیرش اقامت دائم در سال‌های آینده به معنای بازگشایی برنامه‌های استارتاپ و خوداشتغالی برای ثبت درخواست‌های جدید نیست.
اداره مهاجرت کانادا از ۳۱ دسامبر ۲۰۲۵ پذیرش درخواست‌های جدید استارتاپ را محدود کرد. افرادی که تعهدنامه معتبر صادرشده در سال ۲۰۲۵ از یک سازمان تعیین‌شده داشتند، تا ۳۰ ژوئن ۲۰۲۶ فرصت داشتند درخواست خود را ثبت کنند. پس از آن تاریخ، برنامه استارتاپ برای دریافت درخواست‌های جدید متوقف شد.
برنامه خوداشتغالی فدرال نیز از ۳۰ آوریل ۲۰۲۴ پذیرش درخواست‌های جدید را متوقف کرده و این توقف همچنان برقرار است.
در نتیجه، ظرفیت تعیین‌شده در برنامه مهاجرتی ۲۰۲۷ تا ۲۰۲۹ عمدتاً برای پذیرش متقاضیانی اهمیت دارد که درخواست اقامت دائم آنان پیش از بسته‌شدن مسیرهای مربوط ثبت شده است.
ظرفیت اقامت دائم ۱۰۰ هزار نفر در سال ۲۰۲۷
بخش مهم دیگر سیاست جدید دولت کانادا، اختصاص ظرفیت اضافی برای تسریع رسیدگی به درخواست‌های اقامت دائم افراد حاضر در این کشور است.
طبق اطلاعیه ۵ نوامبر ۲۰۲۶، دولت کانادا قصد دارد در سال ۲۰۲۷ از طریق یک اقدام موقت (Time-Limited Measure)، ظرفیت اضافی برای اعطای اقامت دائم به دو گروه فراهم کند.
گروه نخست شامل حداکثر ۱۰۰ هزار نفر از کارکنان حاضر در کانادا و خانواده‌های همراه آنان است. گروه دوم نیز شامل حداکثر ۱۰۰ هزار نفر از متقاضیان گروه‌های مشخص بشردوستانه و خانوادگی است.
این اقدام برای سال ۲۰۲۷ در نظر گرفته شده و ظرفیت آن علاوه بر اهداف عادی برنامه سطوح مهاجرت خواهد بود. دولت همچنین تأکید کرده است که این اقدام یک مسیر مهاجرتی جدید و دائمی نیست.
آیا متقاضیان استارتاپ و خوداشتغالی می‌توانند از ظرفیت جدید استفاده کنند؟
بله، پرونده‌های موجود این دو برنامه صراحتاً در اطلاعیه جدید دولت کانادا نام برده شده‌اند؛ اما بهره‌مندی از ظرفیت اضافی مشروط به شرایط و سازوکار اجرایی این اقدام خواهد بود.
در توضیحات رسمی، دو گروه اصلی از متقاضیان کاری معرفی شده‌اند:
- افرادی که در کانادا حضور دارند و درخواست اقامت دائم آنان در برخی برنامه‌های مشخص، از جمله استارتاپ، خوداشتغالی فدرال، برنامه آزمایشی کشاورزی و صنایع غذایی و برنامه‌های مراقبان خانگی، در انتظار تصمیم است.
- کارکنانی که واجد شرایط دریافت اقامت دائم از طریق برنامه‌های نامزدی استانی (PNP) باشند.
دولت فدرال اعلام کرده است که برای اجرای این اقدام با استان‌ها و قلمروها همکاری خواهد کرد و ظرفیت بیشتری را برای نامزدی استانی و شناسایی برخی پرونده‌های واجد شرایط در نظر می‌گیرد.
این تصمیم برای شماری از متقاضیان استارتاپ که با مجوز کار مرتبط با همان برنامه در کانادا حضور دارند و هم‌زمان منتظر تصمیم اقامت دائم هستند، اهمیت ویژه‌ای دارد.
با وجود این، صرف حضور در کانادا، داشتن مجوز کار یا ثبت پرونده استارتاپ به معنای انتخاب قطعی پرونده برای رسیدگی تحت این ظرفیت نیست.
وضعیت دارندگان مجوز کار C11 و ICT در طرح ۱۰۰ هزار نفری
در اطلاعیه رسمی، برنامه‌های C11 و ICT به‌عنوان گروه‌های مستقل مشمول اقدام موقت سال ۲۰۲۷ معرفی نشده‌اند.
با این حال، برخی دارندگان چنین مجوزهایی ممکن است در صورت واجد شرایط بودن برای دریافت اقامت دائم از طریق برنامه‌های نامزدی استانی، امکان بررسی در چارچوب سیاست جدید را داشته باشند.
از این رو، باید میان دارندگان مجوز کار مرتبط با پرونده اقامت دائم استارتاپ و افرادی که صرفاً از طریق C11 یا ICT در کانادا مشغول فعالیت تجاری هستند تفاوت قائل شد.
در گروه نخست، وجود درخواست اقامت دائم ثبت‌شده از طریق برنامه استارتاپ می‌تواند در بررسی شمول احتمالی اقدام موقت اهمیت داشته باشد. در گروه دوم، صرف برخورداری از مجوز کار تجاری برای استفاده از ظرفیت فوق‌العاده کافی نیست.
ظرفیت جدید و زمان رسیدگی پرونده‌های استارتاپ
از نظر اجرایی، اختصاص ظرفیت اضافی می‌تواند امکان نهایی‌شدن تعداد بیشتری از پرونده‌های واجد شرایط را فراهم کند، به‌ویژه پرونده‌هایی که متقاضیان آن‌ها در کانادا حضور دارند و مدت طولانی منتظر تصمیم اقامت دائم بوده‌اند.
پیش از اعلام این اقدام، اداره مهاجرت کانادا نیز اعلام کرده بود که در رسیدگی به درخواست‌های اقامت دائم استارتاپ، پرونده‌های برخی متقاضیان دارای مجوز کار اختصاصی استارتاپ در کانادا را در چارچوب ظرفیت‌های موجود در اولویت قرار می‌دهد.
اکنون با اعلام اقدام موقت سال ۲۰۲۷، امکان استفاده از ظرفیت پذیرش اضافی برای برخی پرونده‌های موجود مطرح شده است.
بر اساس آمار رسمی اداره مهاجرت کانادا، تا پایان فوریه ۲۰۲۶ حدود ۴۵٬۹۰۰ نفر در صف رسیدگی برنامه استارتاپ قرار داشتند؛ در حالی که مجموع ظرفیت هدف‌گذاری‌شده برای پذیرش اقامت دائم در دو برنامه استارتاپ و خوداشتغالی فدرال طی سال‌های ۲۰۲۷ تا ۲۰۲۹ تنها ۵٬۲۲۵ نفر است. این اختلاف قابل توجه، محدودیت ظرفیت پذیرش در برابر حجم پرونده‌های موجود و احتمال تداوم انتظار طولانی متقاضیان را نشان می‌دهد.
با این حال، افزایش ظرفیت پذیرش لزوماً به معنای رفع تمام موانع رسیدگی، تکمیل سریع بررسی‌های امنیتی یا تضمین صدور اقامت دائم نیست.
همچنین سهم مشخصی از ظرفیت فوق‌العاده ۱۰۰ هزار نفری به برنامه استارتاپ یا خوداشتغالی اختصاص داده نشده است.
تفاوت ظرفیت اقامت موقت و مهاجرت تجاری
برای ارزیابی صحیح برنامه جدید مهاجرتی کانادا، سه ظرفیت اعلام‌شده باید از یکدیگر تفکیک شوند.
ظرفیت ۱۷۰ هزار نفری IMP: این رقم به هدف سالانه ورودهای جدید کارکنان خارجی از طریق گروه‌های مشمول برنامه IMP اشاره دارد. C11 و ICT در چارچوب این برنامه قرار دارند، اما سهمیه مستقلی برای آن‌ها اعلام نشده است.
ظرفیت ۱٬۵۰۰ نفری Federal Business در سال ۲۰۲۷: این رقم مربوط به پذیرش اقامت دائم از طریق دو برنامه استارتاپ و خوداشتغالی فدرال است و ارتباط مستقیمی با کل ظرفیت IMP ندارد.
ظرفیت فوق‌العاده ۱۰۰ هزار نفری سال ۲۰۲۷: این ظرفیت برای انتقال برخی کارکنان واجد شرایط حاضر در کانادا و خانواده‌های آنان به اقامت دائم پیش‌بینی شده و خارج از اهداف عادی برنامه سطوح مهاجرت قرار دارد.
بنابراین، نمی‌توان ظرفیت IMP را معادل تعداد پذیرش‌های اقامت دائم دانست یا ظرفیت فوق‌العاده ۱۰۰ هزار نفری را سهمیه اختصاصی استارتاپ، C11 یا ICT معرفی کرد.
جمع‌بندی؛ سیاست جدید چه معنایی برای متقاضیان مهاجرت تجاری دارد؟
برنامه مهاجرتی ۲۰۲۷ تا ۲۰۲۹ نشان می‌دهد که دولت کانادا ضمن حفظ ظرفیت سالانه ۳۸۰ هزار پذیرش اقامت دائم، همچنان برای ورود کارکنان خارجی از مسیرهای معاف از LMIA و رسیدگی به پرونده‌های موجود مهاجرت تجاری فدرال ظرفیت پیش‌بینی کرده است.
برای متقاضیان استارتاپ و خوداشتغالی که درخواست اقامت دائم ثبت‌شده دارند و در کانادا حضور دارند، اقدام موقت سال ۲۰۲۷ می‌تواند فرصت مهمی برای تسریع بررسی پرونده‌های واجد شرایط ایجاد کند.
در مقابل، دارندگان مجوزهای کار C11 و ICT باید مسیر اقامت دائم خود را براساس شرایط برنامه‌های موجود ارزیابی کنند. ظرفیت سالانه IMP به معنای ایجاد مسیر جدید اقامت دائم یا تضمین پذیرش این گروه نیست.
اثر واقعی این تصمیم‌ها بر پرونده‌های مهاجرت تجاری به جزئیات اجرایی، اولویت‌بندی پرونده‌ها و ظرفیت تخصیص‌یافته به گروه‌های مختلف بستگی خواهد داشت.
منابع رسمی
۱. برنامه سطوح مهاجرت کانادا برای سال‌های ۲۰۲۷ تا ۲۰۲۹ – IRCC
۲. اطلاعیه دولت درباره نظام مهاجرتی و اقدام موقت سال ۲۰۲۷ – IRCC